แม้ว่ารักของเราอาจจะไม่มีดอกผล
เป็นต้นรักอย่างที่เราต้องการ
แต่การมอบความรักให้ผู้อื่น
ก็สามารถทำให้เรากลายเป็นที่รักของทุกคนได้

ทำไมรู้สึก.........."เหงา"
ทำไมรู้สึก.........."คิดถึง"
ทำไมรู้สึก.........."ห่วง"
ทำไมอยาก........."ดูแล"
เพราะคำว่า........."รัก"

ความรักคือสิ่งที่สวยงามที่สุดที่เราสามารถมอบให้ผู้อื่นได้
ความรักไม่ได้จำกัดอยู่ที่คนรักเท่านั้น แต่เราสามารถมอบให้ใครก็ได้
เพราะการให้ความรักเป็นการบริหารใจที่อ่อนโยน
ให้เรารู้จักการให้ และการเสียสละ
ให้ความรักเป็นส่วนหนึ่งของใจเรา...ที่เกิดขึ้นได้ทุกวัน

เมื่อมีใจ...ความคิดถึง
ความห่วงใยจะเกิดขึ้นทันที
เมื่อต้องห่างหรือจากกันเพราะความคิดถึง
ความห่วงใยเกิดขึ้นที่ใจ ออกมาจากใจ
ด้วยใจนั่นเองจึงทำให้ความรู้สึกนั้นเกิดขึ้น
เมื่อไม่มีใจ ความรู้สึกนั้นก็เกิดขึ้นไม่ได้
นี่คือบทพิสูจน์ และความจริงของใจ

เวลาที่เรารักใคร เราก็มักจะหวังให้เค้ารักตอบ
ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร
แต่เพราะความรักคือการให้
แต่การให้ที่ดีต้องเป็นการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
ถ้าจะมีความสุขเพราะได้เป็นผู้ให้ ก็ถือว่าเป็นรางวัลของการให้นั้นๆ
เช่นเดียวกับความรัก ถ้ารักแล้วไม่ได้รักตอบ ก็จะเลิกรักหรือ
ถ้าอย่างนั้น ความรักของเราคงไม่มีค่าอะไรมากมาย
คนที่ไม่รักเราตอบก็คงไม่ต้องเสียดายอะไรด้วย

ใจคนบังคับกันไม่ได้ รักข้างเดียวก็ยังดีกว่าไม่รู้ที่จะรัก
เมื่อมีรัก แม้ว่าจะเป็นรักข้างเดียวก็ยังทำให้สุขใจได้
ได้ทำอะไรดีๆ ให้กับคนที่เรารัก

แม้จะไม่ได้รักตอบแต่อย่างน้อยก็ยังได้ความยินดี ได้รอยยิ้มกลับมา

เพราะความรักคือการให้
แค่ได้เห็นเค้าคนนั้นมีความสุขก็สุขใจแล้ว
ให้ความรักของเราเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทุกวันทุกเวลา
แม้ว่ารักของเราอาจจะไม่มีดอกผลเป็นต้นรักอย่างที่เราต้องการ
แต่การมอบความรักให้ผู้อื่นก็สามารถทำให้เราเป็นที่รักของทุกคนได้

ไม่มีสิ่งใดได้มาง่ายๆ
หวานพืชถึงได้ผล
เมื่อต้องการจะเป็นที่รัก
.....ก็ต้องเรียนรู้ที่จะรัก.....

ทำไม ไม่มีคำว่า.........."เสียใจ"
ทำไม ไม่มีคำว่า.........."เศร้า"
ทำไม ไม่มีคำว่า.........."ร้องไห้"
ทำไม ไม่มีคำว่า.........."น้ำตา"
ทำไม ไม่มีคำว่า.........."เฉยๆ"
เพราะ ไม่มีคำว่า.........."รัก"

จากหนังสือดูใจ - พล ตัณฑเสถียร

ไปดูลีลาการเล่นสกีกัน.. เท่ห์..หรือ ฮา..

หัวข้อการพูดคุย gEng @ Ski-Resort

  
Video: gEng @ Ski-Resort

ได้ forward เมล์นี้มา ด้วยเพราะคงรู้ว่าเราไม่เคย”พอ”.. อ่านแล้วมึความหมายดี

เผื่อใครผ่านเข้ามา ลองอ่านดูกับ

ความหมายของคำว่า “พอ” ของคนคนนึง ที่ชื่อ นิรุตติ์

อ่านจบแล้ว..ตัวเราละ.. รู้จักกับคำว่าพอดีแล้วหรือยัง

เอาภาพมาฝาก พอดีได้ไปไหว้พระกับเพื่อนๆมา อันนี้บรรยากาศวัดเล่งเน่งยี่ 2 สวยดีทีเดียว คนไม่ค่อเยอ่ะด้วย

มีโอกาสลองแวะไปกันน่ะครับ ไม่ไกลมาก อยู่แถวๆวัดสวนแก้ว

ไหนๆไปแล้วเลยจุดเทียนเสริมโชคฃะตาหน่อย

ชุดละ 100 ครับ เขาจะให้เทียนกับเหรียญไปหยอดใส่บาตรพระ จุดเสร็จแล้วเก็บคาถามาท่องต่อที่บ้านอีกที

แอบหล่อซักรูปน่ะ 555 ..มีโอกาสลองไปเที่ยวกันดูน่ะครับ

หรือว่างๆจะลองไปไหว้พระ 9 วัดแถบนั้นก็ได้ คนไม่เยอ่ะมาก รถก็ไม่ติด

วันนี้ไปเที่ยวงานบางแสนย้อนยุคมาครับ.. ในงานก็มีคอนเสิร์ต และของขายมากมาย ทั้งของกินและของเก่า

เดินๆไปก็เพลินๆดี ถ่ายรูปเอาบรรยากาศ.. นอกจากนี้มีหนังกลางแปลงด้วย กำลังฉายแฟนฉันอยู่เลย

แต่เสียดายที่ของมาโชว์มันน้อยไปหน่อย..

ไปดูรูปกันละกันเนอ่ะ

ดูอัลบั้มทั้งหมด

   สงกรานต์ปีนี้ไปตะลุย กระบี่ มา  โดยไปด้วยกัน 2 คณะ หอวัง (4) VS นีโอ (4) รวมผมเป็น 9 ชีวิต ในทริปนี้เดินทางโดยเจ้า Chevloret Captiva ของอาร์ต หลังจากที่ได้ขับไปกระบี่ ระยะทางกว่า 1 พันกิโลเมตร บอกได้ว่ารถเขาเยี่ยมจริงๆ ทั้งอัตราเร่งและการออกตัว แต่อัตราการกินน้ำมันพอสมควร เนื่องจากเป็น 4 WD - Full Time แต่เรื่องการเกาะถนนนี่ดีมากทีเดียว เล่นเอา NEO ตามกันเหนื่อยเหมือนกัน เรียกได้ว่าขับกันเพลินเลย  ขอบคุณสปอนเซอร์ที่เอารถใหม่ไปให้ลองครับ..อิอิ

  ในทริปนี้เราไปพักที่ บุรีธารา รีสอร์ท โดยซื้อ Package ไปคนล่ะ 4900 บาท (เนื่องจากเป็นช่วงสงกรานต์ ถ้าปกติ 3900 บาทเท่านั้น) แต่ถือว่าคุ้มค่ามาก เพราะโรงแรมถือว่าดี สะอาด ใหม่ และทริปที่นำเที่ยวก็ถือว่าคุ้มค่าทีเดียวครับ นอกจากนี้ในราคานี้ยังรวมค่าอาหาร 6 มื้อด้วย ใครสนใจลองไปติดต่อกันดู

..แต่วันแรกเราไปแวะพักที่สุราษฎร์ธานี ขอบคุณคุณแม่น้องรี่ที่น่ารักมาก ต้อนรับอย่างดี จนเพื่อนๆประทับใจจะไม่ไปกระบี่ต่อกันแล้ว (เพราะกินฟรี อยู่ฟรี ฮา..) รูปบนเป็นเขื่อนเชี่ยวหลานที่เราไปแวะเที่ยวกัน อยู่ที่สุราษฏร์ธานี โดยเราเหมาเรือเที่ยว บรรยากาศสวยงามมาก ถ้าให้ดีควรไปนอนค้างซัก 1 คืนครับ

..เช้าวันรุ่งขึ้นก็เดินทางสู่ทะเลกระบี่ โดยวิ่งไปทางเส้น Southern เหยียบได้สุดๆกันไปเลยครับเส้นนี้ 140 up เพราะถนนโล่งมาก (ลองอัดรถได้สบาย) เมื่อไปถึงก็เช็คอินแล้วก็ลุยทะเลแหวก แต่เราไปถึงสายไปหน่อย น้ำเลยเริ่มขึ้นแล้ว ทะเลที่นี่น้ำใสมากครับ มองเห็นปลาเลย ควรติดอาหารปลาไปด้วยเย่อะๆ โดยเฉพาะขนมปังเหมาะที่สุด

  ส่วนแดด แรงสุดๆครับซันบล๊อดยังไงก็ไม่อยู่ ดำไปใหญ่เลย 555.. ประการังที่นี่อาจจะไม่สวยมากนัก เพราะที่ได้เคยไปเที่ยวทะเลตรังมานั้น รู้สึกว่าจะมีความสวยกว่ามาก แล้วก็ได้เจอเจ้านีโม่ด้วย แต่ที่นี่ไม่ได้เจอเลย เจอแต่พวกปลาเสือ และปลานกแก้วเย่อะ

ในตอนเย็นทางโรงแรมเขาก็เลี้ยงซีฟู๊ด.. แต่อย่าคาดหวังอะไรมากน่ะครับ พึงระลึกถึงเรทราคา ซีฟู๊ดแบบขำขำน่ะครับ ถ้าอยากกินแบบจริงๆจังๆ แนะนำให้ออกไปเดินหาทานร้านข้างนอก เย่อะมากครับ

..อีกวันนึงเราก็เดินทางสู่พีพี และอ่าวมาหยาด้วยเรือเร็ว งานนี้เราใช้ชื่อทริปว่า "รวมดารา" จากเดิมในตอนแรกทางไกด์เรีกกลุ่มคุณ"ยศศักดิ์" อ่านชื่อเราผิดอีก ยอดศักดิ์ ตะหาก..เลยเปลี่ยนใหม่เป็นให้เรียกรวมดาราซะเลย 555 .. หลังจากนั้นก็มีเนะนำตัวกันเล็กน้อย มีทั้ง พี่เคน พี่โดม น้องอั้ม เชอร์รี่ กิ๊ฟซี่ .. และอื่นๆ ดาราเพียบ เรียกได้ว่า วันนี้ทั้งวันเลยได้เป็นพี่เคนไปโดยปริยาย เจอใครๆที่ลงเรือไปเที่ยวด้วยกันในทริปนี้ก็จะเรียกพี่เคนๆ (อ่อมีคุณป้าคนนึง ขอร่วมทีม โดยใช้ชื่อพอลล่าด้วย.. แกบอกว่านั่งรถมาไกล พอลล่าเลยเหี่ยว 555)

ไกด์ที่นี่ที่ได้เจอน่ารักทุกคนครับ ประทับใจมาก คอยดูแลเราอย่างดี โรงแรมก็ต้อนรับและดูแลอย่างดี ติดตามสอบถามสนใจตลอด เรียกได้ว่าทริปนี้ประทับใจมากทีเดียว เสียดายที่ถ่ายรูปมาน้อยไปหน่อย แต่ตอนนี้ไปถอยเลนส์มาใหม่แล้ว Sigma 18-200 OS รับรองว่าทริปต่อไปได้ชมรูปสวยๆมากมายกว่านี้ แน่นอน.. คิดถึงเพื่อนทุกคนครับ ..แล้วเจอกันใหม่

ปล.ในอ่าวนางปั๊มน้ำมันใหญ่ๆไม่มีเลยน่ะ ก่อนเข้าไปที่อ่าวให้หาเติมปั๊มข้างนอกให้เต็ม.. ไม่งั้นได้ใช้บริการปั๊มหลอดแน่ เชื่อผมเถ่อะ

หวัดดีครับ ห่างหายไปนาน .. พอดีมีเพื่อนในคลับมาโพสชวนไปเที่ยวงานบอลลูนนานาชาติ
และประจวบเหมาะกับได้ไปเดินงาน  ComMart แล้วไปได้ 350D มา ก็เลยคว้ากล้องตัวใหม่ไปกันกับเพื่อนๆ

  ไปถึงก็ประมาณ 16.00 จริงๆงานเริ่มตอน 16.30 น. แต่ไหงเขาเริ่มอัดอากาศเข้าบอลลูนกันแล้วล่ะ จอดรถได้ก็โกยแนบเลบครับ ประจวบกับมือใหม่สุดๆกับกล้องตัวใหม่นี้ กว่าจะกดได้ มันก็เริ่มลอยขึ้นฟ้ากันไปบ้างแล้ว

  อากาศที่นี่ช่วงนี้กำลังดีมากๆเลย ทำให้มีคนมาเที่ยวชมงานกันเย่อะมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งตากล้องก็เย่อะ  แต่คราวนี้มี 350D ถ่ายเก่งไม่เก่งไม่รู้ เน้นเท่ห์ไว้ก่อน 555

  หลักการของมันก็ง่ายๆ แค่อัดอากาศร้อนเข้าไปเรื่อยๆมันก็จะค่อยๆลอยตัวขึ้นไป ซึ้งทาง TRUE ให้สิทธิลูกค้าได้ขึ้นบอลลูนฟรีด้วย แต่เนื่องจากไม่ได้ค้าง ก็เลยไม่ได้ไปติดต่อจองคิวขึ้น เพราะเขาจะให้ขึ้นในรอบเช้า 06.30 น. ได้ประมาณ 150 ท่าน เสียดายที่ไม่ได้ลอง ลูกบอลลูนส่วนใหญ่ก็มาจากต่างชาติครับ

   ไฮไลท์ของงานอีกช่วงนึงคือเวลา 19.00 น. จะมี Balloon Night Glow หรือเป็นการโชว์แสง-สี-เสียง ของลูกบอลลูนนั่นเอง โดยระหว่างรอก็มีโชว์ความสามารถของสุนัขให้ดู เพราะสถานที่จัดงานคือกองพันสุนัขทหาร มี อยู่หลายพันธ์มากเลยครับ.. อ่อเขามีสุนัขให้ฟรีด้วยน่ะ

  พอเริ่มตกเย็นเขาก็เริ่มเอาลูกบอลลูนออกมาอีกครั้งเพื่อเตรียมโชว์แสงสีประกอบเพลง ดูๆไปมันก็คล้ายๆหลอดไฟดวงใหญ่ๆ เปิดไปเปิดมาเลยสวยมากเลยล่ะ และตบท้ายก็มีพลุไฟ อันนี้ฝีมือไม่เข้าขั้น ถ่ายออกมาไม่ค่อยได้เรื่องเลยอ่ะ..เศร้า..

  เย้... และแล้วก็มาถึง นั่นไง ดิสนีย์แลนด์ฮ่องกง  

 ต้องบอกว่าวันที่ไป (เสาร์ที่ 12 พ.ค.) โชคดีมากๆเลย ถึงจะเป็นวันเสาร์แต่คนไม่ค่อยมี ถ้าไปวันอาทิตย์ที่ 13 พ.ค. ล่ะก็วุ่นแน่ๆ เพราะเป็นวันแม่ของชาวจีน ตรงนี้เป็นประตูทางเข้าครับ ต้องเดินต่อไปอีกซักระยะนึง ถ้ามาเองก็ไม่ยากน่ะ นั่งรถไฟฟ้ามาได้ น่าจะสะดวกดี (มีโอกาสจะกลับมาแก้ตัวอีกรอบ) ผมมาถึงเวลา 12.00 น. ทัวร์ให้คูปองอาหารมาคนล่ะ 40 เหรียญ และมีเวลาเที่ยวได้ถึง 19.00 น. แต่จริงๆแล้วไม่พอหรอก เพราะผมตั้งใจอยากจะเที่ยวจนถึงเวลาปิดไปเลย 22.00 น. เห็นจะได้ แต่ทัวร์เขาไม่ยอม ก็เลยต้องจำใจกลับตอน 1 ทุ่ม.. เสียดายเลยอดดูโชว์พลุตอน 3 ทุ่มง่ะ..

 เข้าไปแล้วจริงๆไม่ต้องรีบร้อนน่ะ ของกินข้างในมากมาย และดูเหมือนว่าราคาจะถูกกว่าข้างนอกด้วยน่ะ ขอแน่ะนำเลยว่าให้นั่งรถไฟไปลงด้านหลังของสวนสนุก แล้วเดินไล่เล่นเครื่องเล่นต่างๆมาเรื่อยๆ.. ส่วนตัวผมและเพื่อนๆผิดแผนอ่า เดินกันเอง.. มั่วไปหมด เจอร้านอาหารก็รีบแวะ 40 เหรียญเลยไม่พอ แถมต้องควักเองอีก ขวดน้ำน่ารักมั๊กๆเหมาะกับนักสะสม แต่ผมไม่ได้ซื้อน่ะ..

  ส่วนของเล่นที่ระทึกใจสุดคงจะเป็น Space Mountain น่ะ เป็นอะไรที่ตื่นเต้นหวาด เสียวที่สุดอยู่ในส่วน Tomorrow Land คล้ายๆรถไฟตะลุยเวหาที่บ้านเรา แต่เร็วกว่ามั๊กๆ.. นอกนั้นก็จะเป็นแนวแฟนตาซีย์เน้นความสวยงาม น่ารัก พอเล่นแล้ว คิดถึงตัวการ์ตูนขึ้นมาทันที จนต้องอยากซื้อของที่ระลึกเลยล่ะ..

 เด็ดๆที่ต้องเข้าไปดูคือหนัง 3 มิติ แต่แน่นอนว่าที่นี่ไม่ธรรมดา ไม่ใช่แค่มีตัวการ์ตูนลอยออกมาเท่านั้น แต่คุณจะได้สัมผัสกับกลิ่น ลม แสง ฝน.. เหมือนเราได้ร่วมอยู่ในเหตุการณ์เดียวกับตัวการ์ตูนเลยล่ะ

  แต่เสียดายที่ผมพลาดไม่ได้ดูโชว์ของมิกกี้เมาท์ ถ้าได้มีโอกาสไปอีกครั้งจะตามไปเก็บตก..

 ต้องบอกว่าแม้จะไม่มีของเล่นที่ตื่นเต้นหวาดเสียวให้เล่น แต่ก็ประทับใจไม่น้อยกับความเหมือนจริง ตามธีมของหนังแต่ละเรื่องของ Disney และความน่ารักของตัวการ์ตูนต่างๆที่จะออกมาสร้างสีสรรอยู่ตลอดเวลา และการที่คุณจะได้ถ่ายรูปกับมิกกี้เมาท์ไม่ใช่เรื่องง่ายด้วย ต้องมีเวลาต่อคิวอย่างน้อย 20 นาทีเลยล่ะ เพราะถือเป็นอีก 1ไฮไลท์เหมือนกัน เสียดายที่เวลาผมไม่ทัน เลยถ่ายกับตัวอื่นๆไปก่อน

 ตลอดเวลาประมาณ 7 ชม. ที่นี่ต้องบอกว่าประทับใจมาก และยังไม่เต็มอิ่มเลย.. เพราะทุกๆอย่างมันตระการตาไปหมด.. โดยเฉพาะถ้าคุณชอบการ์ตูนน่ารักๆน่ะ ..

 สงกรานต์ปีนี้เป็นอีกปีที่สนุกมากๆ ได้ไปเที่ยวปราณบุรีกับเพื่อนๆนีโอคลับ แม้ว่าจะเดินทางไปเหนื่อยหน่อยเพราะรถติดมาก แต่ก็ถือว่าคุ้มค่าครับ ทำ BBQ กินกันอย่างสนุกสนาน มีพร้อมทั้ง ไวน์ เบียร์ รัม และวิสกี้.. เรียกได้ว่าเปรมปรี แต่เสียดายที่วันแรก ทานข้าวไม่ตรงเวลา ปวดท้อง เลยไม่ค่อยได้เมาซักเท่าไหร่

  ดึกๆได้ล่องเรือออกไปตกหมึก แต่ขออภัย มันไม่ใช่หน้าตกหมึก.. กรำ แล้วจะออกกันไปเพื่อนอะไร แต่ไงก็ถือว่าได้ชมวิวทะเลยามดึก คืนที่ 2 นี่ถือว่าซะใจมากเพราะเป็นคืนสั่งลา กินกันเต็มที่ เสียงดังจนบ้านข้างๆต้องออกมาข้อร้องให้เงียบ ทำเอากร่อยลงไปนิด แต่

เราก็เข้าไปต่อกันในบ้านอีก ปิดประตูหน้าต่าง สงกรานต์ทั้งทีจะมานอนกันทำไม.. อ่อ มีได้ไปเที่ยวถ้ำพระยานครด้วย.. ดูรูปจิ เขามาดูถ้ำมัวแต่ไปดูนกเขาคู่รักอยู่นั่นแหละ 555

อ่อ.. แอบไปรอดซุ้มรอดคู่ด้วยน่ะ แต่มาคนเดียวเลยต้องรอดคนเดียว
น่าเศร้าไหมง่างือ...

   ท้ายสุดมีเรื่องอยากสารภาพกับใครบางคน ไม่รู้ว่าจะรอโทรศัพท์ Birthday จากเราไหม ทั้งๆที่ตั้งใจจะโทรและขอยืนยันจำวันเกิดได้ทุกปี แต่มักจะมีเหตุให้ลืมและไม่ค่อยได้โทรทุกปี ยอมรับผิดจริงๆ และไม่อยากโทษอะไร ขอโทษตัวเองแล้วกัน ที่ยังใส่ใจไม่มากๆๆๆ..พอ และอาจจะถูกแล้วที่เธอเลือกที่จะเดินไปอีกทาง ทางที่ทำให้มีความสุขมากกว่า..

  ... ขอให้ปีนี้มีความสุขมากๆน่ะครับ .. 

อ่อ.. เดี๋ยวอาทิตย์นี้จะไปเที่ยว Hongkong Disneyland แล้วจะมาเล่าให้ฟังน่ะ

       กลับมาแล้วคร๊าบ..เอาบรรยากาศมาฝากเล็กน้อย  วันแรกเดินทางทางถึงสนามบินนานาชาติผู่ตง นครเซี่ยงไฮ้ ก็ได้สัมผัสถึงอากาศเย็นที่อุณหภูมิ ประมาณ 4-5 องศา  สถานที่แรกที่ไปเที่ยวคือ ไปล่องเรือในทะเลสาบ West Lake มันก็สวยงามแบบจีนๆน่ะครับ.. แต่ก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ ชมวิวไปเรื่อยๆ ฟังไกด์เขาเล่าตำนานทะเลสาป เขาเล่าว่ามีนางพยางูไปหลงรักกับเด็กหนุ่ม แล้วตอนหลังเซียนรู้ จึงถูกจับขังไว้ที่เจดีย์บนยอดเขา จึงเสียใจร้องไห้.. จนเจดีย์พังทลาย น้ำตาไหลท่วมเป็นทะเลสาบ  ขนาดน้าน...

   เสร็จแล้วก็ไปเดินเที่ยวสวนหัวกัง เย็นวันนั้นได้กินปูขนตัวละ 1000 ป๊าดดดโธ่ อะไรจะแพงขนาดน้าน เขาว่าจะให้ดีต้องมาช่วง ปลายหนาวเข้าร้อน ช่วงนั้นปูจะอร่อย กินได้ทั้งตัวผู้ตัวเมีย แต่มาช่วงนี้ต้องกินตัวผู้ เนื้อมันก็เหมือนๆปูทั่วไปน่ะผมว่า ไม่เห็นจะพิสดารกว่าตรงไหน แต่มันมีมันแข็งๆมันๆ เย่อะมั๊ก อร่อยดี เวลากินก็จิ้มน้ำจิ้ม"จิ๊กโช่ว" เรียกงี้เป่าไม่รู้น่ะครับ อิอิ (แอบนึกในใจว่าถ้ามีน้ำจิ้ม seafood แบบบ้านเราท่าจะดี) แล้วก็กินคู่กับเหล้าจีน เพลิดเพลินจำเริญใจ แต่เขาให้กินแค่ตัวเอง 1 คน 1 ตัว ไม่จุใจเล้ย ไกด์บอกว่าไม่อยากให้กินเย่อะ เดี๋ยวจะเบื่อแล้วไม่กลับมากิน..

  หึ.. คิดไปได้ คงจะถ่อมากินปูขนถึงที่นี่อ่ะเน่อะ..

  วันรุ่งขึ้นได้ไปเจดีย์เลยฟ่ง บุกถ้ำมังกรเหลือง แล้วก็ไปดูโชว์พื้นเมือง ที่เมืองจำลองซ่ง โชว์สวยดีประทับใจ โดยเฉพะเก้าอี้นั่ง VIP มันอยู่ตรงกลางด้านหน้าเวทีพอดีเป๊ะ ..แต่.. มันจะมีบางโชว์ที่เขาจะโผล่ขึ้นมาตรงกลางบริเวณที่นั่งคนดู

..แล้วมันโผล่ได้ไงน่ะเหรอ ???

นี่แหละที่ประทับใจ!! เก้าอี้มันจะเลื่อนไปข้างๆทั้งแผง VIP เลย..  ระหว่างดูมันก็เลื่อนเข้า เลื่อนออก ผู้สูงอายุทั้งหลายเลยบ่นเป็นแถวว่า..มึน.. แต่ผมซิมันส์  555

 วันต่อมาก็ได้ไปเวนิสของจีน เป็นอยู่บ้านที่อยู่ริมน้ำ ในบ้านก็ยังมีชาวบ้านอยู่เลย เป็นวิถีชิวิตแบบชาวบ้านๆ ผสมการทำธุรกิจท่องเที่ยวไปโดยปริยาย คนเย่อะมั๊กๆ ตอนเข้าไปกินข้าว นึกว่าใครตีกัน ล้งเล้งสุดๆ ตามสไตล์เขาล่ะ หลังจากนั้นก็ไปวัดหัวซาน และเขาพยัคย์ที่มีเจดีย์เอียงๆ คล้ายๆ หอเอนปิซ่า

อ่อ..ระหว่างที่เดินในหมู่บ้าน มีกลิ่นอะไรเหม็นๆมั๊กๆ เพิ่งกินข้าวอิ่มๆเล่นเอาเกือบอ๊วกได้ สืบหาอยู่ตั้งนาน (..ด้วยความอยากรู้..) ว่าเขาเอาอะไรเน่าๆมากินกันว่ะ

ระหว่างเดินตามหานั่นเองก็พบต้นตอเป็นร้านที่มีคนเข้าไปกินเย่อะมากๆ ผมเองขอเสนอตัวที่จะลุยเข้าไปดู แต่..เชื่อหรือไม่ เข้าไปไม่ถึงครับ มันเหม็นมั๊กๆ "เฮ้ย..อะไรว่ะ เหม็นมั๊กๆ ไม่ไหวอ่ะจะอ๊วก" ผมถอยกลับมาตั้งหลักใหม่..

เปลี่ยนใจไม่อยากรู้ล่ะ ไม่ไหว..เดินไปกันต่อดีก่า "เฮ้ย..เหม็นอีกล่ะ มันทำไรกันว่ะหมู่บ้านนี้" อ๋อนี่ไงเจอต้นตอล่ะครับ เป็นรถเข็นขายอยู่ข้างทาง เต้าหู้ทอด ทำไมมันถึงเหมือนเหรอครับ.. ก็มันเป็นเต้าหู้เน่านี่.. คงเหมือนฝรั่งเหม็นปลาร้าเรานั่นแหละผมว่า.. 555

ก่อนกลับได้ไปถ่ายรูปกับ หอคอยไข่มุก หรือ Oriental Pearl TV Tower สูงเป็นอันดับ 5 ของโลกเป่าน่ะ ลืมไปล่ะ เขาก็พอขึ้นไปชมวิวข้างบนหอ แต่ไม่ได้ไปถึงชั้นบนสุดน่ะครับ ตรงกลมๆอันบน เสร็จแล้วก็มาถึงไฮไลท์ที่รอคอย

คือ..นั่งรถไฟแม่เหล็กที่เร็วที่สุดในโลกเป็นการร่วมมือระหว่างจีนและเยอร์มัน ความเร็วสูงสุดที่ผมนั่งอยู่ที่ 431 กม./ชม. แต่เขาว่ามันยังไปได้อีกน่ะ เร็วมั๊กๆครับเพียง 7 นาทีจาก Oriental Pearl TV Tower ไปยังสนามบินนานาชาติผู่ตง ถ้าบ้านเรามีจากดอนเมืองไปสุวรรณภูมิท่าจะดี

หลังจากได้มาเที่ยวจีนและหลายๆที่ รู้สึกได้อย่างนึงว่าเมืองไทยน่าอยู่ที่สุด ทั้งอาหารการกินและความมีน้ำใจของคนไทย อยู่โน่นต่อของก็โดนด่า โดนไล่ ข้ามถนนในทางม้าลายยังโดนบีบแตรไล่ คนเดินชนกันไม่มีการขอโทษ.. แต่ตอนนั้นไม่คิดอะไรน่ะ เฉยๆ แต่เหตุการณืที่ทำให้คิดคือ กลับมาไปเที่ยว Inch ที่จอดรถเต็ม ผมวนผิดไปเจอกรวยกั้นออกไม่ได้ กำลังจะลงไปเลื่อนกรวย แต่..มีคน(ที่เขามาเที่ยว..ยืนรอเพื่อนอยู่)เดินมาหยิบออกให้.. นี่แหละที่ทำให้ผมคิดเลยว่าเมืองไทยน่าอยู่ที่สุด.. เฮ่อ.. เล่ามาเย่อะล่ะ ไปล่ะ

ปล.ทริปหน้า เวียดนาม 3-7 เม.ย. โดนส่งไปอบรมอีกแล้ว..นิสัยไม่ดีก็เงี้ย แล้วไว้จะมาเล่าให้ฟังคร๊าบ

    ก่อนอื่นเรามาทำความเข้าใจกันก่อนน่ะครับ การ blog tag หรือ การแปะ ก็เหมือนการเล่นวิ่งไล่จับ ที่ถ้าเราถูกแปะแล้วต้องไปแปะคนอื่นต่อ โดยคนที่โดนแปะจะต้องทำการเขียนเรื่องราวของตัวเองที่คิดว่าไม่ค่อยมีคนรู้ 5 เรื่องลงในบล็อคของตัวเอง แล้วค่อยไปแปะคนอื่นต่อไปอีก 5 คน ให้เขียนต่อ โชคยังดี ที่คนที่เคยโดนแปะไปแล้วไม่สามารถโดนแปะซ้ำซ้อนได้ ไม่งั้นคงเล่นกันเป็นวงกลมแน่ๆ..

   ตั้ง 5 เรื่องแน่ะ จริงๆโดนมาตั้งนานแล้วล่ะ แต่ยังไม่ได้เขียน มัวแต่เล่าทริปแม่ฮ่องสอนอยู่ ช่วงนี้โดนซ้ำโดนซ้อน ในเวปนีโอสุดที่เลิฟก็โดนไม่เขียนก็ต้องเขียน อยู่ดี..โหดร้ายยยย.. ที่สุด

  1. ตอนเด็กๆอยู่อย่างนึงที่ชอบเล่นมากคือ "ปารังผึ้ง" มันเป็นอะไรที่สนุกและตื่นเต้นมาก เพราะเวลารังแตก ผึ้งมันจะแตกฮือออกมา ผมนักวิ่งอยู่แล้วสบายมั๊ก..ก็จะหนุกหนานเฮฮา.. ใครวิ่งช้าก็โดนไป แต่แล้ววันหนึ่ง ผลกรรมมันติดจรวจ ผมขับจักรยานเล่นเพลินๆ.. ไม่รู้ว่าใครมันมาปารังผึ้งเอาไว้เราก็ปั่นเข้าไปในดงมันเลย.. หูย..มันกระหน่ำผมแบบไม่ยั้งเลย เท้าก็ต้องรีบซอย มือก็ต้องคอยปัด ท้ายสุดไม่ไหวต้องทิ้งจักรยานแล้ววิ่ง 4 x 100 เข้าบ้าน ผมก็ร้องไห้ใหญ่เลย "ผึ้งต่อยๆ..ช่วยด้วย" พี่ชายได้ยินแว่วๆด้วยความห่วงน้องชาย "ใครต่อยๆ" วิ่งออกไปหน้าบ้าน.. ผมนี่เรียกกลับมาแทบไม่ทัน พี่ชายจะไปต่อยกับผึ้งแล้วไหมล่ะ.. กรำ

2. เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนเด็ก 12-13 ขวบ วันนั้นพี่สาวไปติดต่อธุระแถวสุขุมวิท ซึ่งปกติเขาจะทิ้งกุญแจรถไว้ให้ เพื่อให้ผมนั่งฟังเพลง หรือบางครั้งก็หลับรออยู่ในรถ (ดีที่ไม่ตาย) ..ซึ่งวันนี้ เกิดเบื่อๆยังไงไม่รู้ ขับรถออกไปเที่ยวดีก่า!!! ไม่เคยมีใครสอนและไม่เคยขับเลย แต่ผมดูๆแล้วคงไม่ยากเกียร์ออโต้ อันนี้เบรค อันนี้คันเร่ง โอเคๆ.. ว่าแล้วก็สตาร์ทรถแล้วค่อยๆถอยออกจากซองทั้งๆที่มีรถขนาบอยู่ 2 ข้าง รอดครับรอด ไม่เฉี่ยวใครเลย.. เอ่อ ก็ไม่ยากนี่นา ว่าแล้วก็เหยียบคันเร่ง เบิ่งรถจะออกจากซอย.. บรื้นนนน...โครมมม!!! หักเลี้ยวไม่พ้นครับ ซอยมันเป็นโค้งหักศอก คืนพวงมาลัยไม่ทัน เรียบร้อยเลย Cefiro คันแรกของที่บ้าน ตาห้อยไปแล้ว..ตอนนั้นตกใจมาก ดับรถเลย แล้วก็เดินกลับไปบอกพี่สาว.. เล่าตอนแรกพี่สาวยังไม่เชื่อเลย ถามกลับว่าใครมาชน.. เก่งโดนรถชนเหรอ ผมบอกเปล่าๆ..เก่งอ่ะขับรถไปขับ ..เขาก็ยังไม่เชื่อ จนเดินไปดู.. แทบช๊อก.. 

3. สมัย ม.1 มีเพื่อนคนนึงที่จะโดนกลุ่มผมแกล้งตลอดเวลา ให้เต้นบ้าง ให้ทำอะไรตลกๆให้ดูบ้าง เรียกว่าโดนพวกผมแกล้งอยู่ตลอด แต่เชื่อไหมว่าพอถึงวันส่งงานที่ อ. ให้ทำก่อนปิดเทอม ผมเห็นเขาไม่มาส่งงาน เลยพาพวกเพื่อนๆไปหาเขาที่บ้าน พอถึงบ้านปรากฏว่าเขาไม่ยอมทำและไม่ยอมไปส่ง ผมและเพื่อนๆจึงช่วยกันทำการบ้านของเขาจนเสร็จ แล้วก็พาเขาไปส่งการบ้าน.. เออ ทั้งรักทั้งเกลียดไหมล่ะ 555

4.วีรกรรม ม.ปลาย ตอนเป็นหัวหน้าห้อง เรื่องแรกคือ ด้วยความเป็นหัวหน้าห้อง อ. จึงไว้ใจมาก "นายยอดศักดิ์ เอากุญแจประตูโรงเรียนไปปั๊มที่ Central ให้อาจารย์หน่อย" เสร็จโจรซะแล้วอาจารย์ ผมเลยแอบทำสำเนาเอาไว้ 1 ชุด ทำให้เวลานายยอดศักดิ์อยากโดดเรียนไม่ต้องปีนให้ยากเลย แค่เดินไปไขประตูหลัง ก็ออกได้สบาย..

5.อีกเรื่องของวีรกรรมหัวหน้าห้องนึงคือ.. วันนั้น อ. คณิตศาสตร์ ไม่มา ซึ่งหลังจากรอซักพักไม่มีอาจารย์มาสอน เพื่อนๆและผมจึงตัดสินใจลงไปนั่งเล่นที่โรงอาหาร หาอะไรกินกัน ระหว่างกำลังเพลิดเพลิน.. "ประกาศ นาย.... บลาๆๆๆ และนายยอดศักดิ์ นักเรียนชั้น ม.6/9 ให้ขึ้นห้องเดี๋ยวนี้" เอาแล้วครับ สถานการณ์เริ่มไม่ค่อยดี เราก็เริ่มทยอยเดินเข้าห้อง ปรากฏว่า อ. หัวหน้าหมวดคณิตศาสตร์มาสอนเอง พระเจ้าช่วย โดนเฆี่ยนเรียงตัวเลย.. พอถึงผม อ. ถามว่า "เป็นหัวหน้าห้อง ทำไมทำอย่างนี้" ผมเลยตอบไปว่า "ผมลงไปดูแลลูกน้องอ่ะครับ" เพื่อนๆฮา...กันทั้งห้อง แต่ผมดิ "อืม.. ดี ดูแลลูกน้อง" เลยโดนไป 2 ทีเลย.. แสบๆคันๆมันส์ดี 555

เพลินเลยๆ..
ขอ Tag ต่อให้กับ ป๋อง, แพร, คุณนก (นีโอ), เกด, แล้วก็น้องพิตต้า.. อิอิ

  และแล้ว.. เราก็มาถึงภาคจบ..

  นี่คือที่พักเราที่แม่ฮ่องสอนครับ "สักสวยรีสอร์ท" ที่นี่ใช้ไม้สักในการก่อสร้าง ที่พักถือว่าใช้ได้เลยและโดยเฉพาะเรื่องบริการประทับใจมากๆครับ ตื่นเช้ามาเราก็รับประทานอาหารเช้า.. เช้านี้ผมอาบน้ำนานเป็นพิเศษ จนเพื่อนๆแซวว่าแอบไปนอนหลับรึไง จิงๆแล้วแอบเปิดน้ำใส่อ่างนอนแช่ให้สบายอ่ะครับ 555

  หลังจากอาบน้ำเรียบร้อย ผมก็อยากขับมอไซค์มั่ง Honda Phantom ที่พี่แม๊กเช่ามา ดูท่าทางเท่ห์ดีจัง อยากลองขับมั่ง ก็เลยขอพี่แม๊ก ลองขับดูหน่อย มันเป็นเกียร์ธรรมดาซึ่งเราไม่ค่อยถนัดนักแต่ก็อยากลองดู ตอนออกตัวโอเคเลยครับไปได้สวยมากๆ แต่..อุ่ยเกียร์ 2 หายไปไหนใครขโมยไป ตบลงๆใหญ่เลยไม่ขึ้นเกียร์ซักทีก็เลยขับกลับมา ที่ไหนได้รถใหญ่ๆแบบนี้เกียร์ 2 เขาตบขึ้นกัน ..รู้สึกเปิ่นไงไม่รู้ 555

  เมื่ออกจากที่พักเราก็ไปแวะเที่ยวภูโคลนกัน โคลนที่นี่เขา ว่าดีมากเลยมีแร่ธาตุอยู่เย่อะเป็น 1 ใน 6 แห่งของโลกที่ได้รับการรับรอง จิงๆก็อยากลองเหมือนกันครับ แต่เพิ่งอาบน้ำมาอ่ะ ไม่เอาดีกว่า ก็เลยมีสาวๆและ 1 หนุ่ม ลองพอกดู ออกมาใสปิ๊งๆ ส่วนผมก็ไปเดินเล่น กินไอติมตามภาษา.. 

  พอตกเย็นเราก็ต้องรีบไปปางอุ๋งเพื่อกางเต้นท์นอนที่นี่และจะเป็นที่ countdown ด้วยครับ.. กิจกรรมเด็ดก่อนเริ่ม Countdown คือ น้ำเต้าปูปลา โดนเราเปลี่ยนกติกาคือใครถ่ายถูกต้องดื่ม บาร์คาดี้ 1 อึก งานนี้ครึกครื้นกันน่าดู สนุกสนานเฮฮากันอยู่เต้นท์เดียวเลย เสร็จจาก Countdown เราก็เข้าไปนอนต้องบอกว่าที่นี่สัญญาณโทรศัพท์ไม่มีเลย อึดอัดมากๆครับ เลยไม่ได้ sms หรือโทรหาใครเลย.. แต่ก็คิดถึงทุกคนน่ะ

พอเช้ามาเราก็ถ่ายรูปกันเล็กน้อยแล้วก็เริ่มออกเดินทางจริงๆแล้วเราก็ตั้งใจจะไปถ้ำแก้วโกมล หรือถ้ำน้ำแข็ง 1 ใน Unseen Thailand แต่พอไปถึงคนเย่อะมากๆเลยไม่ได้เข้า เพราะถ้าจะเข้าต้องรอต่อคิวถึงบ่าย 2 ซึ่งวันนี้เรามีกำหนดกลับกรุงเทพฯเลย คิดดูแล้วคงไม่ไหวก็เลยไม่ได้เข้าไปดูกัน

   เราจึงออกเดินทางต่อก่อนที่จะเข้าเชียงใหม่เราก็แวะที่สุดท้ายครับ "ออบหลวง" ออบหลวงเป็นลักษณะชะง่อนผ่ามีน้ำไหลเซาะผ่าน ซึ่งเขานิยมมาล่องเรือยางกันแต่วันนี้เราไม่ได้เตรียมตัวมาเล่นก็เลยอดเล่นกันไป ได้แต่เดินสำรวจแล้วก็ถ่ายรูป ที่นี่มีภาพวาดยุคก่อนประวัติศาสตร์ด้วยครับ จริงๆแล้วผมก็เคยมาเที่ยวที่นี่แล้วล่ะครั้งนึงกับครอบครัว ก็เลยไม่ได้เดินสำรวจอะไรมากเท่าไหร่.. แต่มองๆไป โน่นๆขึ้นไปยืนบนสะพานแล้วถ่ายรูปกันดีกว่า เลยวิ่งกันขึ้นไปกับอูน แล้วให้พี่จอร์นใช้เลนส์ซูมที่ซูมจากกรุงเทพฯถึงเชียงใหม่ หรือในทริปขนานนามมันว่าเลนส์ "บาซูก้า" ถ่ายให้เรา

   <<< นี่เลยครับ.. อิอิ พี่จอร์นบอกว่าที่นี่เขาเคยมาถ่ายโฆษณาด้วย ต้องมาดูเอง..แต่ก็สวยดีครับ

  หลังจากออกจากออบหลวงเราก็แวะ Shopping ซื้อของฝากกันเล็กน้อย แล้วก็กลับไปเอารถตู้ Alphard ที่จอดทิ้งไว้ที่บ้าน มุ่งหน้าเดินทางกลับสู่กรุงเทพฯ ทริปนี้สนุกมากครับ..เป็นอีกหนึ่งความประทับใจของทริปปีใหม่.. ทริปหนึ่งของผม..

  ***Happy New Year ครับผม***

  และแล้วเราก็ออกเดินทางต่อมายังปาย นี่แหละถึง point ของเรื่องแล้ว ก่ะว่าจะเจอพอลล่าก่ะเขามั่ง ไม่มีเล้ยย ..เฮ่อออ...

 << นี่เลย ร้านที่ฟิล์มไปนั่งในรักจัง "คาเฟ่ เดอ ปาย" ขนมเขาอร่อยมากๆจริงๆ ชอบครับชอบ โกโก้ (ของโปรด) ก็อร่อยน่ะ

  ส่วนอันนี้ (คล้ายๆ) ก็เป็นร้านที่พอลล่านั่ง >>>>
เป็นร้านโปสการ์ดสุดฮิต ที่ครายมาถึงก็มักจะมาเลือกโปสการ์ดสวยๆ เขียนข้อความถึงคนที่เราคิดถึง จริงๆก็อยากจะเขียนน่ะ แต่คิดถึงทุกเลย จะเขียนหมดคงไม่ไหวน่ะ เลยไม่เขียนเลยดีก่า.. 555

 เราก็เดินเล่นกันอยู่ในปายซักพักนึง ..อ่อจิงๆแล้วก่อนมานี่แวะไปอาบน้ำร้อนที่บ่อน้ำร้อนมา สบายมั๊กๆเลยล่ะ แต่ตระไคร่เย่อะไปหน่อย ทำไงได้ไม่มีที่พึ่งแล้วนี่เน่อะ แต่ตอนขึ้นมาอาบน้ำเย็นทรมานสุดๆเลยล่ะ ..อูยยย หนาววววจับใจ

 อันนี้เป็น "ปายแคนยอน" ครับ มันเป็นกองดินสูงๆ คล้ายหน้าผา มองไปมันก็คล้ายแกรนแคนยอนฉบับย่อ เดินเล่นกันตามสันเขาก็เสียวดีจริงๆ..ขอบอกว่าเสียวจริงๆ.. 

 ไม่เชิ้อก็ถามพี่จอร์นเขาดูซิ.. เห็นไหมว่าเสียวขนาดไหน 555 >>>

 แล้วก่อนจะไปเข้าตัวเมืองแม่ฮ่องสอนเราก็แวะเที่ยวสะพานประวัติศาสตร์  รู้สึกว่าจะเป็นสะพานที่สร้างขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 น่ะ  และอีกที่นึงก็คือถ้ำปลา แต่เราไปกันก็เกือบมืดแล้ว เลยไม่ได้เข้าไปดูในถ้ำ เพราะเจ้าหน้าที่บอกว่ามันจะอันตราย ก้เลยอดดูกานไป เดินเล่นกันเล็กน้อยชมธรรมชาติแถวนั้น แล้วก็เข้าตัวเมืองแม่ฮ่องสอน เอาของไปเก็ยที่โรงแรม แล้วก็เข้ามาเที่ยวในตัวเมืองกัน เพื่อกินอาหารเย็นและเดินเล่นในตลาดกลางคืนที่แม่ฮ่องสอน คนเย่อะมากๆ แล้วก่อนกลับไปนอนก็แวะวายพระธาตุ อืมตอนขึ้นไว้พระธาตุ ลุงน้อยแกซิ่งน่าดู คงแบบว่าเริ่มเหนื่อย เจอกลุมวัยรุ่นอย่างเราที่ไม่รู้จักเหนื่อย เลยซิ่งซะให้เข็ด หัวใจจะวาย.. - -"

(..ติดตามดูภาพประกอบของสถานที่อื่นๆได้ที่ Album : New Year @ Chaingmai น่ะครับ..จิงๆต้อง @ แม่ฮ่องสอนเน่อะ..555) 

  ...ขอสู้ก่ะแฮร์รี่พอตเตอร์หน่อย..555

  และแล้วเราก็มาถึงภาค 4 ล่ะน๊า วันนี้จะเริ่มออกลุยสู่เมือง 3 หมอกล่ะ เตรียมเจอนรกได้ล่ะ กับพันกว่าโค้งแค่นึกก็อยากจะอ๊วกก่อนเลย  อ่อ..เดี๋ยว ท้ายสุดเห็นม่ะโผล่ามาจนได้ อิอิ นายอูน.. สำเร็จๆ ดีจัยเอ้ยดีจัยจัง นั่ง ป.2 มาอีกตะหาก มากับเราแต่แรกก็หมดเรื่อง..

  วันนี้เป้าหมายของเราคือนอนเต้นท์ที่ห้วยน้ำดัง ผมเคยไปมาหลายรอบล่ะ แต่ไม่เคยได้นอนเต้นท์และเห็นทะเลหมอกซะที ระหว่างทางเราก็แวะเที่ยวน้ำตก"หมอกฟ้า" ดูจิว่าเหมือนสายหมอกไหม ตากล้องทั้งหลายเขาก็ถ่ายรูปกันไปจนเพลิน ส่วนนายแบบก็เต๊ะท่าตามระเบียบ อิอิ แล้วเราก็มุ่งสู่ห้วยน้ำดังเพื่อไปกางเต้นท์ ที่ต้องขึ้นไวหน่อยเพราะกลัวคนจะเต็มเดี๋ยวจะไม่มีที่

  พอกางเต้นท์เสร็จเก็บภาพกานนิดหน่อย พี่จอร์นก็โชว์ฝีมือทำอาหาร ได้แก่มาม่าผัด โดยกินแกล้มกับ Green Label โอ๊ยยย... มีความสุข มันหนาวมากจริงๆ กระดกๆเท่าไหร่ก็ไม่หายหนาว จนชักเริ่มจะมึน..แอบเข้าไปนอนดีก่า เก่งๆๆ..ตื่นๆๆออกมาๆ โอ๋ก่ะอ้อมมาลากออกไปเรียนดาราศาสตร์ สอนโดย หมอเอ อ้าวโน่นดาวอาราย นี่ดาวอาราย อืม..ดีเหมือนกัน ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆอีกแล้ว แต่ตอนนี้ก็ลืมไปแล้วล่ะ 555  เรียนกันไปได้ซักพักนึงก็มีช่วงเปิดใจ สงสัยเห็นเราเมาจะมาล้วงความลับ..ยากส์ส์  แต่เริ่มง่วงจริงๆแล้วล่ะคราวนี้ ก็เลยแยกย้ายกันไปนอน ถุงนอน 18 องศาที่ซื้อมาเอาไม่อยู่ หนาวมั๊กๆเลยง่ะ

   ประมาณตี 5 ก่าๆ กำลังหลับสบายมีมารมาผจญอีกล่ะ.. พี่จอร์นนั่นเอง เก่งๆ อูนๆ เอกๆ นี่ๆๆๆ..แน่ะเอาไฟฉายมาแยงตาเราอีก ตื่นๆไปๆถ่ายรูปๆ "เก่งไม่ได้ถ่าย ขอนอนเฝ้าเต้นท์ละกันน๊า.." ไม่ได้ๆลุกมาให้หมด ดู๊ดู ใจร้ายยยย ที่ซู๊ดดดด เลย.. เลยลุกเดินออกไปแบบไม่มีวิญญาณอยู่ในร่าง ดุ่ยๆ..ตามเขาไป

 << นี่ไงนั่งรอซักพักพอแสงเริ่มมา เห็นทะเลหมอกไหม สวยม๊ากกก... แต่จะดีก่านี้ถ้าให้เรานอนต่อแล้วเดินมาทีหลัง อิอิ ..และแล้ว เราก็ได้เจอ "รักจัง" พี่เก่งดูคนนี้ดิ ไหนๆอูน..ยังซะลึมซะลือ โอโห้.. โดนใจมั๊กๆ..

    ชมทะเลหมอกเสร็จแล้วเราก็ต้องกลับไปเก็บเต้นท์เพื่อเตรียมเดินทางเข้าปาย และคืนนี้จะไปพักที่แม่ฮ่องสอน..

  ..ช่วงเที่ยงก่อนเข้างานราชพฤกษ์ลุงน้อยพาไปแวะกินข้าวซอยของดีเมืองเชียงใหม่ ที่ร้านได้เจอเสนาลิงด้วย กลับมาเพิ่งรู้นี่แหละว่าเขาไปแต่งงานที่เชียงใหม่มา ระหว่างกินมีการพูดคุยโทรศัพท์อยู่ตลอด จะเป็นใครไปไม่ได้นายอูนนั่นเอง ยังสรุปชะตาชีวิตตัวเองไม่ได้ จนกระทั่งกินใกล้เสร็จตกประมาณบ่าย 2 โทรกลับมาบอกว่า "ตกลงผมไป..จองตั๋วรถให้เลย" เราก็รีบโทรให้ทันที แต่น้องที่รู้จักกันบอกว่า ..เขาปล่อยตั๋วไปแล้ว.. (- -") สรุปเพราะมันมัวแต่ลังเล เห็นแฟนดีก่าเพื่อน กว่า5 ชั่วโมงที่คุยโทรศัพท์ แบตผมหมดไปทั้ง 2 เครื่อง ไม่ได้อะไรเลย.. บอกให้นั่งรถ ป.2 ตามมาก็ไม่มา ยั๊วครับยั๊ว..

  หลังจากกินเสร็จผมก็ไปเข้าห้องน้ำ ออกมา  เฮ้ย..เขาไปไหนกันหมดว่ะ รถก็ไม่อยู่ โดนแกล้งแน่เลยตรู แต่เราต้องรักษาฟอร์มไว้ ห้ามตกใจเกินเหตุ เดินไปดูข้างร้านดิ๊อยู่เปล่า ฮั่นแน่..ต๊ะเอ๋ แอบอยู่นี่เอง..ก็ลุงน้อยที่ผมบอกว่ามุกเย่อะนี่แหละ ร่วมมือกับเขาเป็นอย่างดีเล้ย.. เอารถไปจอดแอบ..ลุงน้อยน่ะลุงน้อย

  และแล้วเราก็มาถึงงาน รอยัล ฟลอร่า ราชพฤกษ์ 2006  แต่..ทำไงดีบัตรเหลือ 3 ใบเพราะมีบางคนเบี้ยวนั่นแหละ..ยั๊วอีกแล้ว จะทิ้งก็เสียดายตังค์..เก่ง&โอ๋ โชว์ฝีมือ..โอ๋บอกโน่นๆ..เก่งไปเลยๆ เอ้าลุยครับลุยเป็น sales อยู่แล้วกลัวอะไร  พี่คร๊าบ..  ผมซื้อบัตรมาเกินพี่เอาไหมคร๊าบบ..แต่ขายไปได้ใบเดียว  กลัวเขาจับง่ะเพราะเขาประกาศปาวๆว่าห้ามซื้อขายบัตรไม่งั้นเขาจะจับ ไปดีก่าตรู ..งานนี้โชคดีมากครับเพราะฟ้าชายจะเสด็จวันพรุ่งนี้พอดี ผมเลยมีโอกาสได้ดูดอกทิวลิปไปด้วย ต้องบอกว่างานนี้สวยมากครับดอกไม้เต็มไปหมดเลย ใครชอบแต่งสวนมาดูรูปแบบการตกแต่งที่นี่น่าจะชอบใจไม่น้อยเอาไปเป็นแนวคิดได้เลย แต่อากาศร้อนจริงสมคำร่ำลือจริงๆ

   ระหว่างเดินเที่ยวมันตะหงิดๆปิดการขายไม่สำเร็จได้ไงว่ะตรู แบตก็หมดไป 2 เครื่อง ปิดไม่ได้หงุดหงิด เอาว่ะเหลืออีก 1 ขีดลองดูอีกที ตู๊ดๆๆ...กดโทรศัพท์ "ฮาโหล...ไม่มาจริงๆเหรอ มาเห่อะน่า นั่งรถตามมา" อ้อนครับอ้อน.. แต่ยังไม่ทันพูดไรมาก "เดี๋ยวเจอกันพี่ผมกำลังไปขึ้นรถล่ะ" หูฝาดเป่าว่ะตรู ..เยสสสสส... สำเร็จแล้ว ท้ายสุดมันก็ตามมาจนด้ายยยย.... นั่ง ป.2 ด้วย ลำบากซะให้เข็ด 5555

  <<< ดูจิ..ได้ถ่ายรูปกับน้องกุหลาบด้วย..แต่ตรงเก่งรู้สึกแฟรชจะเบาไปนิดนึงเน่อะ อิอิ

 ..และแล้วเราก็มาถึงเชียงใหม่ ประมาณตี 5 ครับ จะเที่ยวต่อเลยก็คงไม่ไหวดังนั้นจึงพาเพื่อนๆ แวะเข้าบ้าน KUMON ที่เชียงใหม่ก่อน เพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า โดยกำหนดการวันนี้เราจะขึ้นดอยอินทนนท์ในช่วงเช้า และไปเที่ยวงานราชพฤกษ์ในช่วงบ่าย เพราะส่วนใหญ่ใครที่ไปงานราชพฤกษ์มาบอกเราว่ามันร้อนมั๊กๆ ไม่ต้องรีบเข้าไปแต่เช้า ไปบ่ายๆจะดีกว่าและจะได้ไปเก็บภาพในยามค่ำคืนด้วย ..เชื่อครับ ผมเชื่อคนง่าย 555 ...

   เมื่อรถตู้ลุงน้อย(เป็นคนขับรถที่มีมุกเย่อะมั๊กๆ)ที่นัดไว้มาถึง เราก็พร้อมเดินทางสู่ดอยอินทนนท์ ต้องบอกว่าเมื่อมาถึงเชียงใหม่อากาศหนาวมากครับ ในใจจึงเริ่มหวาดๆแล้วว่าพอขึ้นไปบนเขา แถมนอนเต้นท์อีกตะหาก จะไหวรึเปล่า - -"

   ที่แรกที่เราจะไปเที่ยวกันคือกิ่วแม่ปาน เป็นการเดินชมเส้นทางธรรมชาติเข้าไปในป่า เป็นการเดินแบบชมธรรมชาติ อากาศดีมากครับ(เหนื่อยมากด้วย ค่อยๆถอดเสื้ออกทีละตัวๆ) แต่เสียดายที่ดอกหญ้าแห้งไปหมดแล้วภาพที่ได้มาคืออย่างที่เห็นดูแล้งๆไปหน่อย แต่ก็สวยไปอีกแบบ และโน่นมองเห็นเส้นขอบฟ้าไหม ถ้าได้ไปเห็นด้วยตาจะรู้ว่ามันสวยมากแค่ไหน คนนำทาง(เป็นคนดอยที่นั่นแหละ) บอกว่าบางช่วงเมฆจะปกคลุมตรงนี้ไปหมดเลย เสียดายที่วันนี้มาไม่ได้เห็น..

ระหว่างเดินชมธรรมชาติมีโทรศัพท์เข้า .."เป็นไงมั่งพี่ อยู่ไหนกัน.." เป็นใครไปไม่ได้ นายอูนนั่นแหละ .. "แล้วตกลงอูนไปเที่ยวไหนล่ะ" .."ยังไม่รู้เลยพี่" (เสียงมีเซร็งๆนิดๆ) เข้าแผนล่ะ ..555 เริ่มชักจูงเต็มที่ งั้นมานี่เลย บลาๆๆๆ.. นั่งเครื่องตามมาเดี๋ยวหาตั๋วให้  "เอางั้นเลยเหรอๆ"  ..อืมเอางี้แหละ เดี๋ยวไปรับที่สนามบิน  หลังจากนั้นตลอดเส้นทางการเดินชมธรรมชาติมีแต่เสียงโทรศัพท์กานตลอด เพราะทุกคนต่างช่วยกันโทรหาคนรู้จักเพื่อให้ช่วยหาตั๋วให้ โทรกันตลอดจนออกจากกิ่วแม่ปาน.. ท้ายสุดสรุปว่าได้ตั๋วรถทัวร์มา 1 ใบ VIP เที่ยว 6 โมง..แต่ นายอูนยังไม่เฟิร์ม..ด้วยเหตุผลบางประการ... โปรดติดตามตอนต่อไป

    ทริปปีใหม่เทียวงานราชพฤกษ์-ลุยแม่ฮ่องสอนนี้.. เกือบล่มหลายครั้ง มีอุปสรรคเข้ามาให้ฝ่าฟันตลอด บางคนอาจได้ยินเก่งบ่นอยู่บ่อยๆ  แต่ท้ายสุดก็ได้ไปจนได้ครับ นึกว่าต้องนั่งเซร็งอยู่กับบ้านซะแล้ว ..

   วันแรกก็เริ่มออกเดินทางครับ โดยมีสมาชิกร่วมทางได้แก่ พี่แม๊ก, พี่จอร์น, โอ๋, อ้อม, เอก หมอเอ และผม ซึ่งได้นัดเจอกันที่ทำงานเก่งเพื่อเอารถมาจอดทิ้งไว้กัน นัดกัน 1 ทุ่ม คนที่มาถึงก่อนคือพี่แม๊ก (ขนาดมาจากสุราษฎ์น่ะ - -") คนที่มาช้าที่สุดคนเป็นใครไม่ได้ ..เก่ง.. เอง 555

   แต่ที่มาช้าเพราะไม่ได้จัดของเลย เนื่องจากยุ่งมากๆ เป็นช่วงที่ต้องเดินสายหาลูกค้า เหนื่อยสุดๆกลับบ้านก็อยากนอนเลยไม่มีเวลาจัดกระเป๋า จิงๆก็มาติดๆกับพี่แม๊กแต่พอดีลืมของ (แว่นกันแดด..อุปกรณ์เสริมความหล่อที่ขาดไม่ได้) เลยกลับไปใหม่ พอกลับมาอีกทีเขาเลยมากันหมดแล้ว ระหว่างรอคุณหมอเอออกเวรและอ้อมซึ่งต้องดูแลคุณพ่อที่ป่วยอยู่ (น่ารักมากพยามยามทุกทาง เพื่อไปกับเพื่อนๆ ซึ้งงง...) ก็ไปนั่งกินข้าวต้มกัน เมื่ออิ่มหนำสำราญดีแล้ว ก็พร้อมออกเดินทางไปรับเอและอ้อมที่บ้านเอ   

      อ้าว!!กรำ  (- -") ลืมยาสีฟัน, แชมพูสระผม คิดว่าผมจะกลับบ้านอีกรอบเหรอ  พอแล้ววว ..เลยต้องซื้อใหม่ที่ 7-11 เฮ่อ..ปลาทองแท้ๆ

  ทุกคนขึ้นรถตู้อัลพาร์ด-นีโอคลับ (อ้อมสนับสนุน) ออกจากบริษัทไปได้ซักพักมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น  "หวัดดีพี่ เป็นไงมั่ง ... ใครไปมั่ง..."  นายอูน ผู้ที่ทำให้เราเซร็งไปหลายรอบ เพราะดันเบี้ยวนัดกันซะงั้น "ก็ดี มี...... กำลังจะไปแล้ว เปลี่ยนใจเปล่า ถ้ามาเดี๋ยวรอ" แยบไปก่อนดอกแรก เข้าแผนๆ 555

  "ไม่ทันแล้วพี่ ยังไม่ได้เก็บของเลย" อูนตอบมา อ่ะๆ.. คิดในใจ ชวนไปงั้นอ่ะ ยังไงมันคงไม่ไปกับเรา สนทนาต่อกันอีกนิดหน่อย สร้างบรรยากาศไว้เย่อะๆให้อูนมันนอนไม่หลับ และแอบอิจฉาเราที่ไปเที่ยว อิอิ

  แล้วรถก็ไปจอดรับสมาชิกอีก 2 คนคือหมอเอและอ้อม แล้วก็ทุ่งหน้าเดินทางสู่เชียงใหม่ ตอนนี้ไม่มีอะไรล่ะ เสียงเฮฮาเริ่มแผ่วลงๆ กลายเป็นเสียง "คร๊อกกกก....ฟี้   คร๊อกกกกก....ฟี้" หลับกานหมดเยย เราก็เหนื๊อยเหนื่อย ขอนอนม่างดีก่า เจอกานอีกทีที่เชียงใหม่น๊า บาย..